Geçen günler geri gelmez bilesin,
Boş yere ruhunu yorma arkadaş.
Gözünün yaşını artık silesin,
Mazinin ardında durma arkadaş.

Dün dünde kalmıştır, yarına bakın,
Kederi göğsüne takma hiç sakın,
Ecel dediğimiz saniyeden yakın,
Kendini derbeder karma arkadaş.

"Keşke" demek inan çözmüyor bağı,
Eritir içten içe koca dağı,
Tüketme boş yere en güzel çağı,
Karanlık hayaller kurma arkadaş.

Hatalar insanı olgunlaştırır,
Yollar engel ile yakınlaştırır,
Sabır sabredeni hep dinlendirir,
Gereksiz sualler sorma arkadaş.

Kaderin cilvesi derler adına,
Varılmaz hayatın hiç feryadına,
Bırak her şeyi sen öz fıtratına,
Kadere boşa kafa yorma arkadaş.

Önünde uzanan koskoca bir yol,
Dilersen huzur bul, dilersen şad ol,
Gönül bahçene dik taze bir gül,
Kendini derinden vurma arkadaş.

Gelecek günlerin umudu varken,
Uyan bu uykudan vakit çok erken,
Ömür treni bu raydan geçerken,
"Keşke"yle kalbini kırma arkadaş...

Ufuk Güney