1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma
Rüzgâr taşır suskun dağın sesini,
Göğe değil özüne dik gözünü.
Her kayıp bir gizli kapı aralar,
Sabır işler taşa düşen izini.
Gece der ki: Karanlık emanet,
Şafak söker korkunun pasını hep.
Bilgi, kalbe varmıyorsa yüktürdür,
Sevgiyle büyür insanın yönü.
Bir tohum ol, toprağa sır bırak,
Meyve veren dal eğilir usul.
Kendini aş, gölgene ışık yak,
Ömür dediğin: öğrenmek ve gül.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz