Aklıma düşmeye görsün
Gönül sürgünüm
Ne takvimler durdurabilir beni
Ne de tükenmeye yüz tutan ömrüm

Yüreğim kabına sığmaz
Göğsümde deli bir kuş çırpınır
İçimden atlılar geçer
Kalbim dizginlerinden boşanır

Ruhumda ansızın kabaran
Asi denizlerin dalgasıdır
Gecenin bakire koynuna
Patlayan aşk fırtınasıdır

Uykularımı kıyıya vuran
Sakin, açık deniz gözlerindir
Dizginlerimi çözüveren
Bahar dalı gülüşlerindir

Sen dolunca ufuklarıma
Yollar çağırır beni
Bir elim direksiyonda
Öbürü kanatlanmış yüreğimdedir

Camdan doluşan rüzgar
Saçlarının kokusunu getirir
Bilirim seraptır, düşten ibarettir
Ama yine de içimi titretir

Çünkü aramızda dağlar vardır
Aşılmaz yollar, denizler, ülkeler
Sana ulaşmayan menzillerde
Tükenen aylar, geçen mevsimler vardır

Ama aşk dediğin budur işte
Biraz umut, biraz çaba, biraz hüzün, çokça keder
Sonbaharımda öğrendiğim tek şey
İnsan ulaşamadığına aşık olurmuş meğer