Yıllar geçtikçe anladım ki
Bazı insanlar bir eve aittir
Perdelerinde akşam biriken odalara
Sıcak bir çayın buğusuna

Bazı insanlar bir kente aittir
Yağmur altında aydınlık caddelere
Tramvay seslerine, eski meydanlara
Sönmeye yüz tutmuş sokak lambalarına

Bazıları ise bir ülkeye aittir
Kök salar toprağına
Mevsimleriyle yaşlanır
Bayrak gibi dalgalanır hatıralarında

Bense hiçbir yere ait olamadım
Biraz gökyüzüne düştü gölgem
Biraz derin denizlerin azgın dalgalarına
Biraz da haritalarda görünmeyen ufuklara

Sen sakin bir limandın belki
Ben ise demir tutmayan bir gemi
Ne kadar sevdiysem o kadar uzaklaştım senden
Ne kadar kaldıysam o kadar geçtim serden

Şimdi senden geriye kalan
Eski bir şarkıdan kırık mısralardır
Benden geriye kalan ise
Yolculuklara gizlenmiş yalnızlıklardır

Çünkü sen bir yere aittin
Ben serap sarhoşluğuyla görünmez ufuklara
Dipsiz denizlere, izsiz menzillere
Ve tabi keşfedilmemiş upuzun yollara