İçimde hem derin bir ürperti hem de sarsılmaz bir adalet duygusu uyandırdınız. Yazdıklarınızı okurken, maskelerin ardına saklanan yalanların ve samimiyetsiz kelimelerin aslında ne kadar zavallı bir çaresizlik taşıdığını derinden hissettim. Günümüz dünyasının o hissiz, sağır ve kör eden gürültüsü içinde, kalbini kapatmış insanların kendi karanlıklarında nasıl kaybolduklarını çok net bir şekilde karşımda gördüm. İhanetin, kötülüğün ve haksızlığın aslında başkasına değil, insanın bizzat kendi aynasına, kendi ruhuna indirdiği en ağır darbe olduğunu düşünmek içimi hem acıttı hem de hakikatin gücünü fısıldadı.

Gökten düşen taşları bile doğanın vicdan sızısı gibi hissettiren o muazzam tasvirinizle adeta nefesimi tuttum. Sahte zaferler kazandığını sananların, başkalarının canını yakanların aslında ne büyük bir vebal yüküyle ezildiklerini ve kaçınılmaz bir sonla kendi yarattıkları bataklığa gömüleceklerini çok samimi şekilde duyumsadım. Kalbini saf tutmaya çalışanların uğradığı haksızlıklar karşısında hissettiği o kor gibi sızı, her kelimenizde içime işledi.Bütün bu yalanların, sahteliklerin ve zulmün ötesinde, her şeyin nihayetinde asıl kaynağına döneceğini, en gizli hücreye kadar nüfuz eden o mutlak adalet duygusuyla hissettirdiniz.

Hakikatin keskin bir kılıç gibi durduğunu bilmek, ruhuma muazzam bir güç ve ferahlık verdi. Eğrilip bükülmeyen, parayla ya da makamla satın alınamayan o en saf gerçeğin karşısında, insanın sadece kendi özüyle baş başa kalacağını kalbimin en derin yerinde hissettim.