Dört duvar içinde, savruldu ömrüm
Gitsem olmuyor, kalsam olmuyor
Düşmüşüm çaresiz, dertler seline
Ölsem olmuyor, yaşasam olmuyor
İçimdeki çığlıklar, artık hiç susmuyor.

Kilitli kapılar, demir parmaklık,
Zamanın yükünü taşır bu yalnızlık.
Gecesi bir derttir, günü karanlık,
Geçiyor gençliğim sessizce burdan,
Haber gelmez oldu artık o yârdan.

Mektubun satırı gözümde tüter,
Gözyaşı mürekkep oldu bu gece.
Hasretin acısı ölümden beter,
Özgürlük içimde kutsal bir hece,
Çözülmez bu dertler inan ölünce.

Volta da adımlar sayılır bir bir,
Günde kaç bin defa atılır adımlar.
Kaderin yazdığı görünmez iptir,
Kimi uykudadır, kimi hep uyanık,
Şu dertli sineme hüzünler tanık.

Gökten düşen ışık avluya kadar,
Bir nefes hürriyet cana bedeldir.
Burada her insan sabırla yaşar,
Anlar ki adalet ne yüce eldir,
Özgürlük türküsü ne güzel şeydir.

Gün gelir açılır demir kapılar,
Kuşlar gibi uçar gider bu canlar.
Geride kalacaktır çekilen dertler,
Sabrın meyvesini mahkumlar anlar,
Yeniden doğarız, aydınlık bu yollar...

Ufuk Güney