"Harika bir şiir olmuş, emeklerine sağlık. Kelimelerin seçimi, mısraların birbiriyle olan o güzel uyumu ve ritmi insanı hemen içine çekiyor. Hem gözü hem de ruhu doyuran bir çalışma olmuş. İlhamın hiç kurumasın, kalemin daim olsun."

Yapısal Simetri ve Kısırdöngü
Şiirin mimari yapısı da temasıyla muazzam bir uyum içinde. İlk iki mısra, şiirin sonunda bir ayna gibi yeniden tekrarlanıyor:

"Tam olamadık seninle / Tamamlayamadık birbirimizi"

Bu tekrarlı yapı, iki insanın ne kadar çabalarsa çabalasın aynı kısırdöngünün içinde dönüp durduğunu, başladıkları o "eksik" noktadan bir adım ileriye gidemediklerini görsel ve işitsel olarak da kanıtlıyor. Şiir başladığı yerde biterek, kendi tamamlanamamışlığını biçimsel olarak da mühürlüyor.

Özetle;
"Tam Olamadık", kelime kalabalığına kaçmadan, en yalın sözcüklerle en derin kalp kırıklığını tarif edebilen çok asil ve vakur bir veda/durum şiiridir. Almus’un o dertli, samimi toprağından beslenen, duyguyu doğrudan kalbe ulaştıran Almuslu ŞAİŞ’in o emektar ve duru kalemine sağlık. Kısa, öz ve sarsıcı bir kelam olmuş.