Yarım kalmış bir öykünün tam ortasındayım,
Sözlerin kıyıma vuruyor hırçın dalgalar gibi...
Sana ayırdığım gökyüzünü bir başkasına sığdıramam;

Benim gücüm yetmez kirletmeye o saf geçmişi.
​Bizim kurduğumuz hayaller, bizimle güzeldi;
Bir yabancı dokunursa büyüsü bozulur sokakların.
Yüreğim o kadar taş kalpli, o kadar katı değil;

Silemem izlerini el ele yürüdüğümüz yarınların.
​Varsın eksik kalsın payımıza düşen o mutlu son,
Varsın bir adım daha atamasın bu yorgun ayaklar.
Ama başkasıyla yaşayacak kadar sıradan değil bu sevda
Bizi ancak o kurduğumuz, o tertemiz rüyalar aklar...


​Duvarlar üstüme geliyor, duymuyor musun?
Yoksun! Koskoca bir yokluğun tam ortasındayım!
bittiğim yerde, bıraktığın yerdeyim...
​Seni öyle bir sevdim ki, öyle delice, öyle hesapsız...
Bu aşkın üzerine bir başka isim yazmayı ihanet sayarım kendime!

Anla beni, ne olur anla artık!
Ben seninle kurduğum o cennet hayalleri,
Bir başkasıyla yaşayacak kadar güçlü değilim!

O kadar yüzsüz, o kadar sevgisiz, o kadar sıradan değilim!
Senin kokun sinmişken hayallerimin her köşesine,
Hangi yüzle açarım o mukaddes kapıyı başka birine?

​
​Duysun tüm dünya! Vursun dalgalar kıyıya, yıksın geçsin!
Senden sonrası yok bende, duymuyor musun,
Bir başkası olmayacak!
Bir başkasının eli değmeyecek sana sakladığım yarınlara!
Bu yürek sadece seninle yandı,
Varsın senin yokluğunla kül olsun, gitsin!

​Ben o hayalleri senin gözlerinde gördüm bir kere;
Başkasıyla yaşamaktansa o rüyayı,
Ömrüm boyunca o hayalin matemiyle ölürüm daha iyi...

O kadar eksilmedim, o kadar düşmedim, o kadar harcamadım kendimi!
Seninle yürümeyi hayal ettiğim o yolları,
Bir yabancının adımlarıyla kirletmektense,
Yalın ayak basarım kor ateşlere, yakarım bu gençliğimi!


​Duysun o hırçın denizler, duysun dağlar taşlar!
Senden sonrası yok, bitti! Kilit vurdum bu kapıya!
Bir başkası olmayacak, bir başkası dokunamayacak bu mukaddes acıya!

Bu gözler seninle gördü sevmeyi, seninle öğrendi beklemeyi;
Şimdi kör olsun varsın, bakmasın senden başka bir dünyaya!
​Sen gitmiş olsan da, bu aşkın ihtilali titretir ardındaki enkazı.
Bizim hayallerimiz o kadar ucuz, o kadar fani değildi ki...

Gözlerini koyduğum yere bir başkasının gölgesi düşerse eğer,
Yıkılsın bu dünya, dursun bu kalbin atması ve bitsin bu ömür fatihası!

​
​Duysun artık bu sessizlik, duysun bu hırçın karanlık!
Sana adanmış bir ömrün geriye kalan tek feryadıdır bu:
Senden başkası haram bu cana
​Çünkü sen benim bu fani dünyadaki tek sığınağım,
Sen benim RUH’U REVANIMSIN

​Ruhum seninle akıp gitmişken uzaklara,
Bu bedende bir başkasına can verecek mecal mi kalır?
Kilit vurdum ardındaki tüm kapılara;
Yıkılsın tahtlar, kurusun nehirler, silinsin bütün isimler...
Adının yanına bir ad daha yazarsam namerdim!
BEN SENİ UNUTACAK KADAR GÜÇLÜ DEĞİLİM...