Her gören durdurup soruyor bana;
"Nasıl yazıyorsun" diyorlar, "bunca yanan mısraları?"
Oysa ki her satırda saklı bir ömrün intiharı.
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Diyorlar ki; "O kadar sözü nasıl yazıyorsun?
Hangi dert denizinde, neyi arıyorsun?"
Sanki sen bu halimle beni hiç tanımıyorsun,
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Diyorum ki; o kadar vefasız, o kadar değersiz,
Dolaşıyor ki aramızda, vicdanı yok kendisi sessiz.
Bırakırlar insanı ortada, bir yetim gibi kimsesiz...
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Öyle insanlar var ki etrafta, sayısız ve hesapsız,
Sözleri birer emanet, sevdaları ise kuralsız.
Birde yaşarlar bu dünyada gurursuz ve Arsız,
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Hepsine bir cümle yazmaya başla, dökülsün mürekkebe,
Gerek kalmaz inan ki ne siteme, ne arza ne sebebe.
Bir tokat gibi insin her yalancı edebe,
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Dert aramayın uzakta boşuna,
Bir hançer izi saklı her konuşan zehirli dudakta.
Koca bir çınar gibi dursan da son durakta,
Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!

Sizin gibi ucuzlar basamak olur ancak,
Bu şair o iğrenç gölgenizden her an kaçacak.
Açın kalplerinizi, baksınlar insanlar dürüstlük kimde kalacak?
Dedim ya; Hepsine bir cümle yaz, şair olursun zaten!