0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
129
Okunma
MAĞRUR SABIR
Buz kestiğim o kuytu mevsim bitti,
Göğsümdeki o eski daralmayı,
Yırtıp attım genişleyen bir ufukla.
Güneşi dışarıda aradığım günler geride kaldı;
Şimdi kendi yangınımla ısınıyor,
Kendi aydınlığıma yürüyorum.
Yüreğimin mahzenlerine,
Tozlu raflarına kaldırdım giden yılları...
Sorgusuz hasretleri,
Hesabı verilmemiş çileleri,
Adını hasret koyduğum o geceleri.
Gömdüm ömrümün en derinine.
Bilirsin...
Bazı çiçekler kışın da açar;
Karı değil, imkânsızı delen,
Kardelen misaliydi yüreğim ...
Ve şimdi..
Kökü sızlayan, yüzü güneşe dönük
Uçurum kenarında bir ardıç gibiyim;
Kendi mağrur sabrına tutunan.
Hasan YILDIRIM
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
