İçtiğim her yudumda sen,
Senden kalan en güzel iz bu hediye.
Parmakların değmedi belki ama
Gölgen düşer her bir heceye.

Bu bağ baki kaldı ömrümün ortasında,
Sözlerin dertlerimi silip süpüren rüzgâr.
Huzur eksilmesin senden, vaktin her seherinde,
Varlığın, zarafetinle bu vefayı güzelleştiren bir dua.

Gönül soframda yerin daima saklı,
Dualarım seninle, en halis niyetle.
Vefa bir borç değil, emanettir kalpte;
Bize dair ne varsa çok şey öğretti bana,
Işık oldu ömrümün yarınlarına.

Sadakat çok konuşmakla değil,
Bazen sessizce yan yana durmakla olur.
Bir ömre bedeldir her sohbetin hatırı;
Ellerimde senden hatıra kalan,
Kırk yılın ötesindeki o kahvede...

Evladına can olan şefkatli o anne yüreğin,
Zaman geçtikçe demlenen bir şiir gibi;
Dostluk kalır her daim dilimde,
Adın yankılanır hep yüreğimde.

Hasan yıldırım
09.05.2006