Sevgili Cemre

Bu şiir gerçekten çok derin bir iç döküş gibi okunuyor. “Yoruldum Babam” diye başlaması bile insanın dikkatini hemen çekiyor. Sanki uzun zamandır içinde biriktirdiğin tüm ağırlığı, yorgunluğu ve kırgınlığı bir anda kağıda dökmüşsün gibi hissediliyor.

Şiirin genel havası baştan sona hüzünlü ve yorgun. Dünya’yı omuzlarında ağır bir küfe gibi taşıdığını söylemenle başlıyorsun ve bu imge şiirin tamamına yayılıyor. Okurken gerçekten bir insanın yıllardır taşıdığı yükün altında nasıl ezildiğini, nefes almaya çalıştığını ama bir türlü rahatlayamadığını hissediyorsun. Her dizede biraz daha fazla yorulduğunu, bıktığını ve vazgeçtiğini anlatıyorsun. Bu tekrarlanan his, şiire ayrı bir güç katıyor.

Babanıza seslenirken aslında hayata karşı da büyük bir hesaplaşma içindesin. Hani derdin ya “geçer” dediğin kısmı özellikle etkileyici buldum. Çünkü birçok insan hayatın zorluklarını böyle basit cümlelerle geçiştirmeye çalışır ama senin şiirinde o “geçmedi baba, yerleşti bağrıma” cümlesi çok gerçekçi ve samimi duruyor. O eski ekmek kokulu sabahların geride kalması, gurbetin ayazında sahte güneşlerle ısınmaya çalışmak, kalabalıkların içinde kimsesiz kalmak… Bunların hepsi şiir boyunca çok doğal bir şekilde akıyor ve okuyanı da o soğukluğun içine çekiyor.

Şehrin üstüne yürüdüğünü, sokakların dar geldiğini, her kapının ardında sağır bir sessizliğin olduğunu anlatman da çok çarpıcı. Sanki dışarıda ne kadar insan olursa olsun, içerideki yalnızlık hiç azalmıyor. Büyümek dediğin şeyin aslında ruhundan parça parça kaybetmek olduğunu söylemen ise şiirin en düşündürücü yanlarından biri. Umutlarını tozlu raflara bırakman, saçlarına düşen akların yolların dumanı olması, zemherinin düşlerine vurması… Bunlar insanın gerçekten içini acıtıyor.

Dost bildiklerinden sırtına hançer yemen, vefanın masal gibi anlatılıp yetim ruhunun uyutulması da şiirde önemli bir yer tutuyor. İnsan ilişkilerindeki kırılmaları ve güven kaybını çok çıplak bir şekilde ortaya koyuyorsun. İçindeki nehrin tersine akması, kendi kendini boğmaktan bıkman, yamalı gülüşleri yüzüne iğnelemekten vazgeçmen gibi ifadeler de çok güçlü. Bunlar insanın kendiyle yaşadığı savaşı güzel özetliyor.

Gurbetin sadece yollar olmadığını, insanın içinde olduğunu söylemen ise şiirin en güzel ve en derin cümlelerinden biri bence. Kendine sürgün olmak, bir bavula ömrünü sığdırmaya çalışmak ama acılarının sığmaması… Bunlar gerçekten insanın yüreğine dokunuyor. Ulaşamadığın sılayı uzaktan izlerken bitmen, her mektubun yarım kalması, kelimelerin boğazında düğümlenmesi de o özlemi ve iletişimsizliği çok iyi hissettiriyor.

Şiirin sonunda “kapatsınlar ışıkları babam, ruhum bu karanlığa çoktan alıştı” ve “artık ben susmayı seçtim” demen ise bütün o uzun yorgunluğun ardından gelen bir tür dingin teslimiyet gibi duruyor. Artık savaşmaktan, anlatmaktan, beklemekten vazgeçmiş bir halin var ve bu bitiş şiire yakışmış.

Şiir baştan sona samimi, ağır ve duygusal bir akışa sahip. Okurken insanın içinde bir yerlerde bir şeyler kıpırdıyor. Gurbet, yalnızlık, baba özlemi, hayata karşı duyulan derin yorgunluk ve kendiyle yüzleşme temaları çok içten işlenmiş. Özellikle uzaklarda yaşayan, ailesinden ayrı kalan veya hayatın yükünü sırtında uzun zamandır taşıyan insanlar bu şiirde kendilerinden birçok parça bulabilir.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕✍️🙏

Değerli üstadem baba gibi koca dağ yoktur hayatta
Sıkıştığımızda sırıtımı dayadığımız dağdır baba yüreğinize elem değmesin

Yazdıkça tümlenip tümleşiyor olur bazen insan. Kalıplaştırdığı nesi varsa içinden döker. Önce yağmur kıvamındaki nem gereklidir. Sonra kazıyıp kanırtmak için kalem ucu.
Bu sebepdendir ki : Geçmiş, yaralarını yalaya yalaya iyileştiren bir kedi gibi. Acıdan, sızıdan, kandan eser bırakmayan tükürük, diz yaralarına iyi geldiği gibi ruh yaralarına da iyi geliyormuş geç öğrendim.
şimdi ben,
uzak ülkelerin, yitik şehirlerinde,
yalnızlık ve hayat yorgunluğunun her gün artan yükünü taşıma gayreti içindeyim.
İşte bu nedenle dokundu bana yazı.
Ne bitki çayım var elimde, ne masamda günlük gazetelerim...
Ne de ayak ucumda tembelliği resmeden yorgun bir kedim... Sevgiyle kalın..