hangi kuyuya atılırsan atıl
Yusuf değilsen sesimi duyamazsın!

Züleyha kuyulardan kuyu
düşlerden düş…


yedi başlı karanlıklara yenilmedim
rüzgara baş vermeyen gelinciğim
tasa etme yıkamaz medcezirler kalelerimi
insan inşasına kazanç kayıplar


arabesk geceler
gözü kapalı yürünen yolda
dört mevsimlik gardrop sevmelere

ruhtadır nihai mühür nihai söz
taşıyıcı bedenler
kalbini unutanlar yakışıksız aşka

şimdi kalkıp gidiir de yazgıdan
günahı muska maşuğa
bir gül daha karışır toprağına

mesafeler zihin seli
en yakının uzağına düşer eller
göğün tavanı göz mesafesi

unutur ölmez
gönyesi kırılmış
dik acılar toplamı
dik başlı üstünü çiziş


unutmak hak
kaybetmek haram

çok katmanlı büyümek
çember çember içinde
iç çitlerde çocukluk servet
yok saymak masumiyeti cinayet
yaşamak yaşatmak cesaret


çiğ sütten muaf ruhani vurgular

kadından adam olmaz
mezar kazmaya
can almak cinnet
can vermek
sevginin döngüsü

kana doydu Toprak Ana
ab-ı hayat kurudu gözesinden

doğrulmak yeni bir nefesle
Güneşle kol kola yürümek
yanmak pahasına

doğasına dönmeli insan
bildiklerinden yorulduğunda
kalmak da gitmek de bir
dön bak nihai yüzüne…

Vaha Sahra