ERKEK: “Gittin... buralardan ne bir adres bıraktın ne de tutunacak bir dal. Bir evi yakıp çıkmak gibiydi gidişin; içerde ben varken kapıyı üstüme kilitleyip gittin. Şimdi bu enkazın ortasında, her gece aynı soruyu soruyorum karanlığa: Beni böyle bir başıma bırakmaya, bu sevdayı öksüz koymaya hiç mi için sızlamadı?”

KADIN: “Gittim... Çünkü kalmak, her gün biraz daha ölmekti. Sen benim sessiz çığlıklarımı duymadın, bakışlarımdaki imdat çağrılarını görmedin. Kaçmak değildi benimki; senin içinde kaybolmaktansa, kendi yalnızlığımda yok olmayı seçtim. Ama sanma ki gittiğim yol gül bahçesiydi; attığım her adımda yüreğimi o kapının eşiğinde bıraktım.”

NEDEN BIRAKTIN?

(Erkek)
Bir veda bile etmeden çekip giderken,
Ardında yıkılmış bir şehir bıraktın.
Ben seni canımdan aziz bilirken,
Sen beni bir başıma, dertle bıraktın.
Yolların mı kapandı, yoksa kalbin mi?
Seni çok bekledim, neden gelmedin?

(Kadın)
Sitemin içimde sönmeyen bir kor,
Sanma ki bu gidiş kolaydı bana.
Söküp de kalbimi yerinden bir sor,
Hasretin yükü hep yaraydı bana.
Bırakıp gitmedim, mecburdum inan,
Gözümde yaşlarla durdu bak zaman.

(Erkek)
Mecburiyet deme, bu düpedüz kaçış,
Beni bu yangının içinde unuttun.
Hangi yalan oldu sana sığınış?
Verdiğin sözleri nerede tuttun?
Gözlerim yollarda, ruhum bedende yar,
Seni beklemekten dünyam oldu dar.

(Kadın)
Gittiğim yollarda hep izin vardı,
Her köşe başında hayalin saklı.
Kaderim boynumu zincire sardı,
Belki de gidişim, kalmaktan haklı.
Beni terk etti sanma, ruhum sendedir,
Aşkın acısı en derin bendedir.

(Erkek)
Gülüşün varken neden bu matem?
Sen benim cennetim, tek sığınağımdın.
Şimdi her nefeste dilimde sitem,
En zor günümde dayanağımdın.
Sırtımdan vurdun da çekip mi gittin?
Seni çok bekledim, beni tükettin.

(Kadın)
Vurma yüzüme, zaten yaralıyım,
Gidişim kendimden vazgeçişimdi.
Ben de bu sevdanın bir kurbanıyım,
Kalbimde sönmeyen tek bir ateşti.
Sanma ki bitti bu yürek sızısı,
Alnıma kazınmış gurbet yazısı.

(Erkek)
Hangi gurbet sığar bir tek odaya?
Ben senin içinde sürgündüm zaten.
Bırakıp kaçtığın o boş sevdaya,
Bir ömür adadım, vazgeçtim benden.
Neden gelmedin, ey canımın içi?
Bu nasıl vedadır, bu nasıl çekiş?

(Kadın)
Kelimeler bitti, sustu bu lisan,
Gözlerimde fer yok, dizlerimde bağ.
Seninle doluyken bu koca cihan,
Üstüme yıkıldı o koca bir dağ.
Bırakıp gitmek mi? Ölümdü tercihim,
Affet beni yarim, bu benim kaderim.

(Erkek)
Sözlerin derman olmaz bu ağır derde,
Eksildi ömrümden en güzel yıllar.
Mutluluk dediğin söyle şimdi nerde?
Aramıza girdi o dipsiz yollar.
Seni çok bekledim, tükendi özüm,
Beni bıraktın ya, gülmüyor yüzüm.

(Kadın)
Vebalim boynuna, eğer suçluysam,
Bu hüzün ikimize ağıt olsun yar.
Eğer bu sevdada yarım kaldıysam,
Mahşerde bu hesap sorulsun yar.
Ağlama ne olur, kıyamam sana,
Bu ayrılık sızısı yetti canıma.