“LİRİZM”

Eski çağda bir inanıştım, putları kıskandıran heyecanı verirken
Orta çağda bir diriliştim, cesaret tanrısının tenini okşayan
Yeni çağda, bildikleriyle
Ve inandıklarıyla tüm zamanlara
yenilmiş
Ve tüm sırlarını vermiş insafsızca bir vazgeçişim artık…

Şimdi;
İnandığım çağların yenilgisiyle
Diclenin kıyısında yatan
Hangi tarihten kaldığını bilmeyen,
kırık dökük isimsiz bir mezar taşı gibi ölgün ruhum

Bil ki,
Ümitli masalın cesur kahramanıydım
Ateşe attığın masalın ümitsiz küllerinde sustum
Gözlerinin lanetiyle
Ruhunun ihanetiyle bu masaldan vazgeçtim

Düşün ki,
Eşiğinde dikili
ve sana sırlar fısıldayan
Üvez ağacının dallarına bağladığın,
Şimevana ipine ihanetini astım.

Düşün ki,
Kalbini kartallara yedirmiş,
İntiharlara sırtını dönmüş
Aşkı beceremeyen yarı ölü bir şair’im
Pişmanlıklar hiçbir çağı onaramaz,
bilirim

Ayrılığın şarabını içer,
yaralı kaldığım yerden güçlenirim
Sen ardımdan ağıtlar yakma
Ben kendi yasımı tutmasını da bilirim

Erdal Karadağ
Horhor
İst.

Lirizm: kişisel duyguların, iç dünyanın esin yoluyla, coşkulu ve etkili bir biçimde anlatılması