RANZA AĞIDI

Suçlardan
Puştlardan
Savaşlardan uzak
İnsanca yaşamı arzularken sevdanın seyrinde
Adliye koridorlarında,
celseler arasında kalıverdim her seferinde…

Her kelepçeden sonra
Yüz çeviren dostları unutup
Aldırma gönül türküsünü söylerken avlularda, voltalar arasında
Kirli gözleriyle bakan gardiyanlara aldırmadan
Aradığım bir tek gözlerindi umudu sıcacık tutan
Her görüşsüz gün, kör bıçak gibi indi kalbime çentik yerine
Her demir kapı zelzele gibi vurdu bedenime
Yinede vazgeçmedim kavuşma hayalinden…

Ranzalar arası tütün kokusundan arta kalan zaman içinde
Sarıldım rutubet kokan yastığa her gece

İş dedim
Ekmek dedim
Özgürlük dedim
Sen dedim

Dahası
Dişlerimde parçalanan dudaklarımı yedim
Beynimden yedim
Kalbimden yedim
Ömrümden yedim

...Ahh sabırla avutma beni
Elimden geleni yapıyorum da,
kalbimden gelene gücüm yetmiyor
neyleyim
Sen öylesin,
bende böyleyim
Gel de
Ranzamı serinlet kızılına yandığım nar çiçeğim
Yaralıdır kalbim ateşler içindeyim...

Erdal Karadağ
3 Ağustos 2016
Vefa/ İstanBul