LÂL
Yedi Tepeli Şehirde
I. İsyan

Söyle ciğer söyle
Bu şehri neden sevdin
Görkemine mi aldandın da
Adına aşk deyip
Bir yangına yaslandın

Konuş ciğer konuş
Yanmak mı kaderin
Kül olmak mı kederin

II. İsyan

Durma ciğer durma
Ekmeğin yine eksik
Tabağın yine yarım
Çorban yine tuzsuz
Tuz,
Artık alın terin değil
Gözyaşın senin

Söyle ciğer söyle
Kaç lokma yoksulluk
İnsanı içinden çürütür

III. İsyan

Konuş ciğer konuş
Bu öfken kime
Sen silah tutmadın
Ekmekten başka
Ama kalbin tetikte büyüdü
Her akşam bir çocuk düştü surlardan
Her sabah bir isim silindi kayıtlardan

Söyle ciğer söyle
Sen kaç kere vuruldun
umutlarından

IV. İsyan

Bu şehrin ekmeği bayat
Umutları pahalı
Merhameti azaldı
Meyhane camlarında fotoğrafın çoğaldı

Durma ciğer durma
Bu sokaklar seni tanıyor
Eşgalin ajanslarda yayınlanıyor
Rıhtımdaki martılar senden daha özgür

V. İsyan

Söyle ciğer söyle
Neyi saklıyorsun küllerinde
Aşk mı
Utanç mı
Fukaralık mı
Her nefeste biraz eksildin
Her sırrında biraz öldün
Konuş ciğer
konuş
İnsan en çok
kendi içinde mi sürgün olur

VI. İsyan

Susma ciğer susma
Bu yara senin
Bu ömür senin
Bu yangın senin
Ne aşk diz çöktürdü
Ne şehir
Ne açlık
Ve eğer bir gün tıpkı taş sokaklar gibi
sesin kesilirse
Zamanın içimde tuttuğu tutanak olurum
Ciğer sustu sanmayın konuşmayı öğretti
Derim

VII. İsyan

Söyle ciğer söyle
Kaç nefeslik ömrün var
Yoksulluk kahpe yaradır seni böyle ağlatır
Konuş ciğer konuş
Hangi yangının közüne dil sürdün de
dilin böyle lâl
Kaçma ciğer kaçma, kal buralarda
Ne ekmeğindeki tuzda
ne şarabındaki tarçında
gözüm olmadı
bilesin
Dudaklarında mekik dokuyan dilimle as beni
Yalanım varsa…

Erdal Karadağ
26 Mart 2018
Balat Defteri