CUMARTESİ ANNELERİ

Umutların üşüdüğü
Ağıtların düştüğü
Morg’ların önünde beyaz tülbentli yılgın kadınlar
Kanı çekilmiş cılız ellerinde sararmış fotoğraflar
Fotoğraflarda mezarsız çocuklar
Uzun yıllar tanıktır buna

Uykuları yarım
Yorganları soğuk
Gözleri kan çanağı anneler
Ömürlerini verdiler, yüzlerini göremediler
Her evlat bir kayıp
Her anne bir ağıt
Her ses bir kayıt
Her cumartesi bir tutanak
Uzak kentler sanıktır buna

Her acıyı acım
Her anneyi annem bildim
her cumartesi
Her kaldırımda ayaz yedim
Ama üşümedim
Her çiçeği karanfil bildim
her kokuda yas çektim
Evladını arayan her annenin
Bir nefeslik sesi
Bir görümlük ışığıyım ben
Kim bilir evlatları ne kadar uzaktır bana

Bir kemik
Bir iz…
İlle de evladını bulmak
Ağırdır yutkunmak
Ağırdır konuşmak
Ve ben
Oğul oğul
Kızım kızım ağlarım
Her şiirin virgülünde,
noktasında,
kanlı satır aralarında
Ciğerim kayıp evlat
Yüreğim arayan anne
Ciğerim de yüreğim de yanıktır buna

Erdal Karadağ
27 Ekim 2014