MELEK

O gün son sancısıydın karnında annenin…
O gün doğduğun,
annenden koptuğun
Yeryüzünde bir insan
Gökyüzünde bir yıldız olduğun gündü

O gün soğuk mürekkeple devlet tutanaklarına işlendi adın
Ve hep zabıtlarla çağrılacaktın...
Sonra, güzel yavrucağım
Yürek burkan ağlaman,
kirlenmemiş ellerin
ve ıhlamur kokulu teninle
Düşüp anacığının koynuna
Ağız dolusu emekle, bin umutla sarıldın memeye

Artık, büyümeye mecburdun
Devlet kayıtlarından aldırıp naklini,
Şiirlere,
Yani o umut dolu şiirlere işledim adını

Ve,
Düşünürken ağıtlar ülkesinde bir çocuğun tertemiz yaşama arzusunu
Sözcüklerin tükendiği
Dudakların sustuğu bu anda
İnsanlık adına utandığım da oldu
Gelecek adına kaygılandığım da
Ama adın, soluklarımı çoğaltırcasına
Ömrümü uzatırcasına
Güzel günlere inandırırcasına heyecan veriyordu artık

Adın medeniyet kentlerinde görkemli bir çokluktu
Ve bugünden yarına umutlarda yolculuktu
Güllük gülistanlık günlerin hatırına
Hep gül
Gözlerinden sevgiyle öpüyorum
Bahtın adın kadar masum olsun
Ve uğramasın sana hiçbir dert...

Erdal Karadağ
04 Ağustos 2018