Bir ressam olsaydım
tuvale sığdıramazdım seni

denizin mavisine katardım
gökyüzüne yayardım

ağaçların yeşiline
toprağın rengine
gün batımının kızılına

nerede bir renk varsa
orada sen olurdun

bir bakışın
bir ömrü boyardı

senin olmadığın her renk eksik kalırdı

Bir kilim ustası olsaydım
ipliği kalbimden çeker
ilmek ilmek seni işlerdim

öyle bir dokurdum ki
sökülmeye kalksan
ben çözülürdüm

her ilmek
seni dokurdu

sen olmadın mı
ben içimde üryan kalırdım

Bir sarraf olsaydım
sana benzemediği için
altını eritirdim
yakutu da zümrüdü de parçalardım

senin olmadığın kıymet
kıymetsiz olurdu

Bir şair olsaydım
kelimeleri dizer
mısralara sığdırmaya çalışırdım seni

ama bilirim ki

hangi kelimeyi seçsem eksik
hangi cümleyi kursam yarım kalırdı

söz biter
ben susarım
sen içimde büyürsün

ben

ne ressamım
ne usta
ne sarraf
ne de şairim

hiçbiri
seni anlatmaya yetmez

sen

ne çizilerek anlatılırsın
ne işlenerek tamamlanırsın
ne saklanarak eksilirsin
ne yazıya sığarsın

sen

ancak yürekte yaşarsın

ve ben

seni

hiçbir yere sığdıramadım

en çok da

yüreğime

yüreğime sığdıramadım.