Bir camın ardından izliyorum güneşi
Salkım saçak salmış hüzmelerini üstüme
Tenimde geziniyor hoyratça
Yanağımda dinleniyor, saçlarımda koşuyor dört nala
Sanki ona muhtaç değilmişim gibi
Nasıl latif bir tutum, ne hoş bir lütuf
Mahcubiyetimi nezaketiyle örtüyor
Onun sayesinde yaşıyorum
Nefes alıyorum, görüyorum, gülüyorum
Onun sayesinde seviyorum seni, onu, kendimi
Çıkmışsa güne huzur buluyorum
Yerini almamışsa kasavete bürünüyorum
Belki farkında değil evet hiç değil
O varsa yaşadığımın hissine varıyorum

Camın ardından izliyorum
Birileri dokunuyor , diğer biri yaşıyor
Layığı olmayanlar yağmalıyor güneşi
Ötekisi kirletiyor solduruyor içindeki ateşi
İçimde kalan en güzel ukteydi
Çıplak ellerimle güneşe dokunmak
Başını koyup göğsüme uyumak
Birlikte doğup tüm iştihamıyla göz göze batmak

Camdaki yansımasını izliyorum
Yüzümün aynası boğuluyor nuruna güneşin
Kanım kaynıyor her defasında
Neşeli edasında can buluyorum
Fikrime düşünce divanelerinin iştiyakı
Tepeden tırnağa irkiliyorum
Diliyorum hemen her gün güneşin güneşinden
Sığsın göğsüme göğsümde salınsın...