Ramak kalmış akşamın ahalisine
Kararan pembelik alıp başımı götürüyor
Götürdüğü yerde yine ben varım
Sen varsın tutku var ötesi yok
Bir sessizlik ışıkların halesinde
Balkonluk sohbetler iyice cıvımış
Bari begonyalar kirlenmese
Dönen şarkılar bakır teller ucunda
Kavak yelleri gibi sarıyor kalbimi
Saçları jöleli oğlanlar kadar cesurum
Görünce gözlerini senden sana kaçıyorum

Uzun geceler ardımda kalıyor
Saçlarını eskisi kadar sevemiyorum
Benlerin yerinde duruyor bunu biliyorum
Hala sayarken kendimi kaybediyorum
Kısaldı ne var ki geceler
Bakiyem tükeniyor bana ayrılan süreden
Dünyayı suçlamıyorum
Ben de olsam payımı alırdım yalnız bana doğan güneşten

İşte böyle kovalanacak peşi sıra geceler
Üst üste eklenecek tortulaşan seneler
Güvertemiz dolacak zaman parçacıklarıyla
Hemen hepsi göz yaşartacak
Burun sızlatacak inceden
Şu yaşamak tutkusu yok mu
Bir kez olsun bir nefes kadar görebilme arzusu
Tutabilmek ümidi ellerinden
Geçen onlarca yılı siliyor seyrinden
Yine yeni bir akşam aydınlatıyor ruhumu
Ruhumda sen varsın ben varım
Tutku var ötesi yok...