Toprağın saçlarında delişiyor rüzgar
Islığıyla tarıyor nazlı telleri
Ağaçlar sermest yapraklar şıkır şıkır
Güneşin yüzünde beliriyor merhametin izleri
Yağıyor üstümüze bir şarkı tadında
Ruhu süsleyen inci taneleri

Dağlar çağırıyor bizi
Kaval iniltisi çoban sesiyle
Yalnızlık koyulaşırken guruba karşı
İçimin ağrılarını diziyorum gökyüzüne
Kuş misali kanat dövüyorlar en bilinmeze
Gurbeti hüzünlü kelimelerle çiviliyorum
Kederi çıldırtan şiirlerime

Akıl sermayemi yatırdım kalp bankana
Yine rüzgarlı balkon akşamında
Götürüsü büyük olcak ey sevgili
Kapılar yine açılıp kapanacak
Ziller çalacak
Kayacak çiğ süt emen gönüller
Ayaklar adımlayacak lebaleb sokakları
Mezarlar dolup boşalacak
Esecek rüzgar binbir letafetiyle her zamanki gibi
Maviliğe göz kırpacak
Döngüsü bitmeyecek gölge alemin
Yaramız durmadan aşkla sızacak...