Bu kaçıncı savaş pusatımın kırıldığı
Daha kaç kez yıkılır gök kubbe başıma
Mevzilerim bir bir düştü gönül ülkemde
Karabasanlar sarstı uykularımı
Rüyalarıma vefasız hayınlar üşüştü
Yenildim ben de iri iri bakan gözlere
Ordularım kırıldı büyülü süslü sözlerle
Umursuz güllerin aktı ağzının suyu
Her defasında kaybetmekmiş sevdanın huyu

Çıkmadan çok daha önce
Tanımak gerekiyormuş yürüyeceğin yolu
Koklamadan henüz yaban çiçeklerini
İliğine köküne bakmalısın
Dudaklarını ballandıran anne dualarıyla
Güvenme sakın İstanbul kadar güzel ruhuna
Tahtı Süleyman yok olmuş bu fenada
Sırlı hakikatler pul olmuş
Saçılmış Mecnun’un asil sevdası meydanlara

Kanımızın toprağa kırgınlıkla düştüğü
Söyle bu kaçıncı savaş canana rüsvay olduğumuz
Duygularımızın hudutları boşuna talan edilmedi
Hüznümüz hiç yere büyümedi hiçbir zaman
Oyalı bakışlarla yerle bir oldu sarayımız
Şüphesiz gitmek için gelmişken dünyaya
Böyle delicesine
Delirircesine sevmek neyimize...