FATİHA
Fevzi Emir Yılmaz

Ey kalbi mermer sevdiğim, kulak ver sözlerime.
Dön gel artık, neredeysen, bakıver gözlerime.
Gören yüzünü çevirir, acıyıp hallerime;
Kurtar hasret batağından, uzanıp ellerime.

Gözlerim utanır oldu harcadığı emekten.
Niye böyle kaçıyorsun yüzünü göstermekten.
Farkı var mı sanıyorsun, ölümün beklemekten?
İstersen gel al canımı; korkmuyorum ölmekten.

Sevgi dolu o yüreğin, şimdi taştan da katı.
Hasretten yana çarpıyor, çok görüyor vuslatı.
Sana olan inancımın tükeniyor tâkâtı.
Zindan ettik kendimize, yaşamadan hayatı.

Kayan yıldızlar misali süzülürken gözyaşım,
Kimseler görmesin diye, öne eğildi başım.
Şu bitmeyen özleminle kırılsa sabır taşım.
Yalnızlık meydanlarında bitmeyecek savaşım.

Dinleyince dertlerimi, diyorlar ki hayra yor.
Sabra mahal vermiyor ki, içimi kaplayan kor.
Seni sevmeyen ne bilsin, ayrılık ne kadar zor.
Çeken benim bu hasreti, sen çileyi bana sor.

Tükenmeden son nefesim, gel göreyim bir daha.
Aşkına lanet okutup, sokma beni günaha.
Ben ki seni doğduğum gün ısmarladım Allah’a.
Ya gelir şiir okursun, ya ardımdan Fatiha.