0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
68
Okunma
Gidiyorum yuva dediğim o yere,
Uzanıyor dal iki ayrı yöne, iki farklı kederle.
Biri; sert bulutlar ve sağanaklarla ruhumu baskılıyor,
Diğeri; soğuk bir kış gecesi gibi üşütüyor iliğimi,
Ne sokağa sızan bir kahkaha var pencerelerde,
Ne de bir sabahı bekleyen uyanık gözler.
Evlerdeki sessizlik, en gürültülü konseri aratıyor.
Duvarlara sinmiş asık suratlar, bakmıyorlar birbirlerine.
İki kapı arasında derin bir uçurum;
Ne bir adım geri,
Ne bir adım ileri.
Ben o uçurumun ta kendisiyim artık.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
