0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
83
Okunma
Sevdiğinin ona verdiği değerin kıymetini bilemeyen bir gencin geç farkına varışı
Anlamıyordum...
Güneşin her sabah yüzünde doğuşundaki kusursuz sırrı,
Cenneti kıskandıran gülüşünün ruhumdaki depremlerini.
Bakışlarınla vurduğun o zincir,
Hangi kuyunun derinliğinden gelip bağladı beni?
Göğüs kafesimde çarpan o sert kalp,
Nasıl oldu da ruhunla mühürlendi?
Sen, sen olduğunda,
Ben, sende yok olduğumda,
Varlığımın varlığına muhtaçlığını,
Bir kalbin bir kalbe tutsaklığını anlamıyordum.
Aşkın seninle başlayan bir alfabe olduğunu,
Gülüşünün tenimdeki yorgunlukları silişini,
Gözlerime değdiğinde içimde başlayan o yangını...
Ve seni sevmenin,
Nefes almaktan daha gerçek olduğunu artık anlıyorum.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
