Seni tanımlamak neden bu kadar zor?
Çiçekler gibi güzel kokun var,
Öyle güzel kokuyor ki...
Kokunla baş edemiyordum,
Yanında olduğum her saniye içime çekiyordum.

Bu keskin gözlere nasıl sahip oldun?
Gözlerine baktığım her saniye
Yaratılışın sırlarını görebiliyorum sanki.
Kahverenginin vücut bulmuş hâli,
Matematikle bile ölçemeyeceğim o gözlerinin güzelliği
Gözlerimin önünden hiçbir zaman gitmedi.

Tenin o yumuşaklığı...
Aşamıyorum hâlâ ellerinin nasıl bu kadar rahat hissettirdiğini.
Kim bilebilirdi ki bir dokunuşuyla beni fethedeceğini?
Ellerin ellerime değdiğinde
Dünyalar benim olmuştu sanki.

Bir melodi gibi akar giderdi kulaklarımdan.
Gün geldi, en tatlı uyanışların hatırına,
Sadece sesini duymak için kurdum alarmları;
Uyurken bile seni dinleyebilmekti bütün mesele.

Tanrım, bu nasıl gerçekleşti?
Bir bedende bin harika resmedildi.
Gözlerim kamaştı...
Göremiyorum artık o kusursuz resmi.