2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
154
Okunma
Ne yağmurlar geçti üzerimizden, ne fırtınalar.
Ben ise en çok ıslandığım o anlarda,
Seni ıslak toprağın üzerinde bir başına
bıraktım.
Güneş bütün parlaklığıyla gökyüzünü kaplarken
Ben o devasa parıltına eşlik etmek yerine,
Senin gölgene saklandım.
Sen ışığı, hayatı, sağlığı bana sunarken
Ben karanlığa batıp çamurlu yollara bastım.
Soğuklarda tutunmaya çalışan o avuçlarındaki,
Sıcaklığa koşamadım.
Bahçemde açtığın çiçekleri sulamadım.
Üzgünüm sevdiğim,
Ben senin hak ettiğin sevgiyi sana sunamadım.
Artık ne gölgene sığınacak yüzüm kaldı,
Ne de o çamurlu yollardan dönecek dermanım.
Senin güneşinde yanmayı beceremedim,
Şimdi kendi karanlığımda, seni bulamadığım o ıslak toprakta kalıyorum.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz