Bugün senden kalan birkaç resmine baktım,
Zamanı o anın içine hapsedip saatlerce kaldım.
Nasıl da dalıp gidiyorsun öyle,
Yüzümde buruk bir tebessümle.

Bugün gözlerine yeniden kapıldım,
Sanki ilk defa çarpıldı ruhum, yandım;
Nasıl da aydınlanıyor içim birden,
Karanlık odama vuran bir ışık gibi derinden.

Bakışların ruhumu alıp götürüyor,
Bütün yorgunluğum içimden sökülüyor.
Kaybediyorum kendimi sana bakarken,
Dünya duruyor, bir sen kalıyorsun geriye o an.

Bakmaya doyamıyorum o güzel gözlerine,
Her detayında başka bir hüzün var derinine.
Ne bir kusur var o bakışta ne de bir yalan,
Kalbimi kanatan ama vazgeçiremeyen o bakıştan kalan.

Bir resme bakarak nasıl tekrar aşık olabildim gözlerine?
Sanki camdan bir duvara dokunur gibi,
Uzaktan ama bir o kadar can yakan,
O hiç gelmeyecek olan uzaklıktan.

Sen miydin bakışlarıyla beni bu kadar etkileyen,
Yoksa ben miydim, zaten sana adanmış bir ömürle,
Sırf sana bakarak bile kendini feda eden?