0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
107
Okunma
Korkun nedir desem, sevgili,
öyle aşka aşka bakıyorsun ki dünyaya,
İçinde saklı bir eksik var,
adını koyamadığın bir hüzün parçası.
Ayrılık mı yordu seni,
yoksa yarım kalmış bir vedanın
soğuk izi mi kaldı yüzünde?
Hâlâ kimin izlerini taşıyorsun
yüreğinin kıyılarında?
Bilirsin,
hayat gece ve gündüz gibidir;
her karanlık
bir sabaha gebedir aslında.
Her nefes
yeniden başlamanın kapısıdır.
Seni yıllara mahkûm eden
hangi gölgen, anlat?
Hangi hatıranın soğuk eli
omzuna dokunup duruyor hâlâ?
Gel, bırak o eski yaraları,
zamanın ellerine bırak.
Belki de korktuğun şey
yeniden sevmek değil,
yeniden yanmak.
Oysa sevgili,
aşk dediğin şey
biraz yanmak değil midir
kül olsan bile
içinde bir yerden
yeniden doğmak.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
