0
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
41
Okunma
Gecenin siyahı düşüyor yine
düşlerin uçsuz bucaksız aydınlığına.
Uykuyu haram kılan vakitlerde
başlıyor yüreğin kaldığı yerler.
Bir sızı sızıyor usulca hasrete,
geçmişin tozlu yollarından geçerek.
Her hatıra yeniden can buluyor,
anılası olmasada anılırcasına
Saatler tüketiyor her geçen dakikada ruhu
ölüme can kala bekleyişler vedaya selam veriyor
sözlerin içine sıkışmış son bir çığlık
bir türlü varılamayan o sukunet bu
Ay ışığı vuruyor tenha sokaklara,
gölgeler kölesi oluyor ışığın vurduğu özlemlere
Ne kadar uzağa gitmek istesende aklının güzergahında
kalbinin son çırpınışlarında sevgi mezar olmuş
sabhalar olacak elbet
güneş perdeyi arayalayacak
gecenin siyahının üstünü örtücek
utanmaz bir acı yakacak
avazı çıktığı kadar
tebessümlerimi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
