1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
37
Okunma
Küf tutmuş bir yalnızlıktan uzatıyorum ellerimi,
gönlüm sert dalgalarla yıkılmış bir liman.
Gömdüğüm sevginin
dirilişini yaşıyorum senin gülüşlerinde.
Güneşe küskündü gözlerim,
gözlerini gördükten sonra
yeniden doğdu güneş kalbime.
Mazide çok kırgınlıklarım,
çok yarım kalmışlıklarım var.
Diyorum sana;
gel, bu hikâyede bizim imzamız olsun,
hani bütün kâinatın şahitliğinde…
Birbirimize sığınalım biraz,
yaralarımızı birbirimizin sesiyle saralım.
Kimse bilmezken içimizde kopan fırtınaları,
biz yine de sevmenin tarafında kalalım.
Hadi yeniden yaz beni,
sığdır beni cennet bahçesi gönlünün toprağına.
Bırak, doğacak her yarında sen açayım.
Sevginle yağ yeter bana
bu geçip giden ömürde.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz