Sessizliğin içinden doğan bir cümlenin, kırılmış bir kalbin ardından yeniden ayağa kalkabilen sabrın adıyım.
Yılların omzuma bıraktığı yükleri incitmeden taşımayı öğrenmiş, gülümsemeyi gözyaşlarının içinden büyüten bir hikâyeyim.
Ben kadınım…
Bir evin ışığı, bir çocuğun ilk duası, bir annenin bitmeyen şefkatiyim.
Yorgunluklarımı geceye bırakıp sabaha umutla uyanan, kırıldıkça daha derinleşen bir yüreğim var.
Ben kadınım…
Sevdiğinde bütün dünyayı kalbine sığdıran,
incindiğinde sessizliğin en ağır cümlelerini içinde taşıyan, yine de sevgiden vazgeçmeyen bir varoluşum.
Ben kadınım…
Toprağa düşen yağmur gibi bazen sessiz,
bazen fırtına gibi güçlü, bazen de bir papatyanın ince sabrıyla ayakta duran.
Ben kadınım…
Hayatın sert rüzgârlarına rağmen saçlarını savurup yürüyebilen, düştüğü yerden yeniden doğabilen, kendi yarasını kendi kalbiyle saran bir mucizeyim.
Dünya bazen ağırdır bir kadının omuzlarında, yine de en güzel umutlar onun yüreğinde büyür.
Ben kadınım…
Sevginin, sabrın, direncin ve yeniden başlamanın adıyım.