Bir gemi olsa, binip gitsem çok uzaklara.
Adını kimsenin bilmediği kıyılara,
Haritalarda yeri olmayan sessiz adalara.
Arkamda bıraksam yarım kalmış cümleleri,
içimde yıllardır yankılanan o eski sesleri,
rüzgâra emanet etsem bütün yorgunluklarımı.
Bir gemi olsa, güvertesinde yalnızca gökyüzü ve deniz bulunsa, ufuk çizgisiyle konuşsam günlerce,
Dalgaların anlattığı masalları dinlesem gecelerce.
Ne saatlerin hükmü geçse üzerimde ne de yetişmem gereken yolların telaşı.
Sadece mavinin sonsuzluğu uzansa önümde,
ve kalbim ilk kez bu kadar hafif çarpsa.
Bir gemi olsa, geçmişimi kıyıda bırakıp ayrılsam usulca.
Bir liman mendireğinde bekleyen hüzünler, el sallayıp geride kalsa.
Çocukluğumdan kalma kırık düşler, eski fotoğrafların sararmış yalnızlığı, birer birer silinse gözlerimden
Yerlerine yeni sabahlar doğsa.
Geceleri yıldızların altında uyusam, ay ışığı denizin üzerine ince bir yol çizse.
Belki o yolun sonunda aramaktan yorulduğum cevaplar beklese beni.
Kendimi bulsam, kaybettiğimi sandığım umutları.
Bazen insan, gitmek için değil, yeniden başlamak için çıkar yola.
Bir gemi olsa, yağmurlar yağsa üzerine, fırtınalar sınasa sabrımı.
Ama yine de dönmesem geri çünkü bazı yolların değeri zorluğunda saklıdır.
Dalgalar yükseldikçe güçlense içimdeki inanç,
rüzgâr sertleştikçe kök salsın cesaretim.
Ve bir sabah, güneş hiç görmediğim bir kıyının ardından yükselse.
Kuşlar başka türküler söylese, çiçekler başka renklerde açsa.
Ben ise aynı ben olsam da eksiklerimden biraz arınmış, yaralarımdan biraz öğrenmiş,
sessizliğimden biraz büyümüş olsam.
Bir gemi olsa, binip gitsem çok uzaklara.
Ama uzaklık şehirlerde değil, insanın içinde saklı bazen.
Belki vardığım yerde değil de çıktığım yolculukta değişsem.
Deniz öğretse bana, her gidenin kaybolmadığını, her kaybolanın da aslında
kendine çıkan bir yol bulabileceğini.
Bir gemi olsa, binip gitsem çok uzaklara
ardımda kalan her şey küçülürken ufukta,
içimde büyüyen bir özgürlüğe doğru yol alsam.
Ve dönecek olursam bir gün, aynı limana değil,
aynı bedende yeni bir ruha dönüşmüş olarak dönsem.
Çünkü bazı yolculuklar bir yere varmak için değil,
insanın kendi içindeki sonsuz denize ulaşması içindir.