4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
144
Okunma
sisli aynada çürür akşam
gölgem paslı çan gibi sallanır boşlukta
gökyüzü mor yara
ağır ağır kanar
ve zaman
küf kokan eski kadife karanlığıdır
ruhum
isli güvercin
kendi küllerini gagalarken titrer
bir sokak lambası
çiçek açar karanlıkta
ışıktan değil
yorgunluktan
ey görünmez çürüme
kalbimin mahzeninde büyüyen siyah sarmaşık
öp dudaklarımı
zehir tadında sonsuzluk bırakarak
5.0
100% (3)