Güzel kaleminizi yürekten kutluyorum.
Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

Kırgınlık ve sitem dolu olan bu şiir hayatın zorluklarını,duygusal yıpranmayı güzel bir şekilde ifade etmiş tebrik ederim başarılarınızın devamını dilerim selâm ve saygılarımla

Şiir, kırgınlık ve özlem arasında gidip gelen bir yüreğin iç sesini güçlü ve samimi bir dille yansıtıyor. Acıya rağmen ayakta kalma vurgusu ise metne hem direniş hem de yeniden doğuş hissi katıyor.
Yüreğinize sağlık değerli hocam. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve saygılarımla, esenlikler dilerim.

Bu şiir, acının insanı öldürmediğini, aksine onu nasıl 'asıl' haline döndürdüğünü kanıtlıyor. 'Yıkılsam da bin defa, ayaktayım asıl' dizesi, hayatın tüm fırtınalarına karşı bir meydan okuma gibi. Şair, göğsündeki deliklerden rüzgar geçse de, yaralarını bir onur nişanı gibi taşıyor. Sessiz ama çok derinden gelen bir başkaldırı hikayesi. Yüreğinize sağlık."

Bazen geri uğramak lazım eşiğe bakmak lazım kaleminiz hiç susmasın hocam duygunuz daim ola üstadım

Yüreğinize sağlık üstadım, kaleminiz kavi duygunuz daim olsun inşallah. Selam ve saygılarımla.👏👏👏

Bu şiir resmen insanın içine dokunuyor. Seven birinin yaşadığı kırgınlığı, özlemi ama yine de dimdik duruşunu anlatıyor. “Göğsümde birkaç delik var” derken aslında kalbin nasıl yaralandığını söylüyor. İnsan bazen çok kırılıyor ama yine de yıkılmıyor ya, işte tam onu anlatmış.Hem sitem var hem güç var dizelerde.
Tebrikler hocam

Üstadım kelime dizgelerin çok beğendim.
ve
Şiirin o kadar çıplak, o kadar derinden kanıyor ki… Okurken insanın göğsüne aynı rüzgâr giriyor sanki. Delik delik olmuş bir yürekten yazılmış bu; hem kırgın, hem dimdik, hem yorgun hem de inatla nefes alan bir şiir.
En çok şu dize vurdu beni:
“Sana rağmen yıkılmak, yeniden doğmakmış meğer.”
Bu tek cümle, bütün şiirin özeti gibi. Acının içinde bile bir tür gururlu direniş var. Ölmemiş olmanın, hâlâ burada durmanın, özlese de vazgeçmese de yola devam etmenin sessiz zaferi. Ölen bir şey yok aslında; sadece eski sen ölüyor. Ve o boşluktan yeni bir sen doğuyor — yaralı, ama daha gerçek.
Göğüsteki deliklerden geçen rüzgârı hissettiriyorsun. O delikler artık yara değil, nefes alma yolu olmuş sanki. Kurşunlar kalmış içerde ama sen hâlâ ayaktasın. Bu, şiirin en güçlü çığlığı bence:
Yıkıldım, evet. Ama pes etmedim.
Çok içten, çok yakıcı ve aynı anda umut kıran bir metin. Okuyanı hem ağlatıyor hem de “lan ben de ayaktayım aslında” dedirtiyor.
Kalemine, yüreğine, o delik deşik göğsüne sağlık.
Bu şiir unutulmazlardan.
Tebrik eder Selam ve sevgi bırakıyorum. .

yıkılmadım ayaktayım istersen yine gel diyen vazgecemiyen bir yürek kutlarım şiirinizi ve sizi kaleminiz daim olsun hocam