![]() GÜNDÖNÜMÜYDÜ !Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Değerli Üstad Sn. Zekeriya Efiloğlu’nun muhteşem eseri "Geceydi" den esinlenerek ve haddim olmayarak kaleme aldım.Üstadın eserinin yanında esamesi okunmaz ama..
Sürç-lisan ettimse Affola.. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Geceydi... Geceydi İsli bir çığlık gibi düşmüştü üstümüze Baldıran zehrinin etkisi Erguvan ağacının altında Çarmıha gerilen havarilerdik İçten bir değişimin peşinde Üçyüz yıl bekledik Yaşarken öldük, öldük de yaşadık Şimdi Kuşyemi pazarlıkların müptelası olduk Tuzaklar kurulurken yolumuzun üstüne Habibi Neccar ne yanda anne Geceydi Uzaklarda kurşun sesleri ekmeğimize karışıyordu Ölüm hanemizde hain bir evlattı Bileğlenmemiş sabır telkinlerinin Şekillenmemiş intikam seslerinin Tamtam çığlıklarını duydum Zalimlere bile merhamet okutan Kippa takan misyonerleri gördüm Şimdi Gölgesine bomba yağıyor Arim selinin yıktığı coğrafyada Haccac kimin aklına gelir anne Geceydi Daha ezberleyemedim Tarihi kevgire döndürmüş yiğitlerin adını Sisli ve buruk anı olmuşlar Unutulmaktan bir kez daha icinmişler Biz şerefli mağlubiyetlere aşina olmuşken Şerefsiz bir sürgünde lanet giyinmişiz Şimdi Keyifle geziyorlar toprağın üstünde Gökten zembille indiklerinin derdindeler Toprak ağlıyor Nuh kadar yaşar mıyım anne Geceydi Gömleği arkadan yırtan ha bire çığlık atıyordu Meryem’in doğumuna ahitlik vermeyenler Musa’nın çağrısını gözardı edenler Gemiyi en önce terkeyleyenler Bir aziz edasıyla en öndeydiler Şimdi Zor zamanların galipleri kaldı meydanda Yunus’un duasıdır avucumuzda Eyyüb’ün sabrıdır bizi onurlu yapan Yusuf’u kuyuya kim attı anne Zekeriya EFİLOĞLU
Gündönümüydü ;
Sağır kulakları deliyordu sesimiz kör gözlere inat. Gecenin ardından, Üçyüzyıl beklemiştik oysa güneşi. Her baş için, bir asırdı verdiğimiz dile kolay Gündüzü gece yapan biz miydik ? Ve biz miydik inkarı sahiplenen taş, tahta uğruna ? Neccar’ın başını sen mi kestin anne ? ////////////////////////////////////////////////////////////////// Gündönümüydü ; Zulmü görmüş gibiydik, Yezid’den başlayıp, Deccala kadar Ahir zamanmış dedikleri anne. Şimdi kurşuna sığıyor mancınık taşları ve sanal yıkımlar başlıyor içimde Kâbe’yi ise, kaybettik fezanın engininde.. Yoksa Haccac, masum muydu anne ? ////////////////////////////////////////////////////////////////// Gündönümüydü ; Fırtınalardan çıkmıştık İçimizde gizliydi tüm kuşkularımız Bin seneler geçti Düşmedi yüreğimden korkular. Bir hayalin içinde mahkumum şimdi Nuh kadar yaşasam, ölür müyüm anne ? /////////////////////////////////////////////////////////////////// Gündönümüydü ; Her gece gibi Duyulmamıştı mazlumun feryadı. Işık umuttu ve umut sızıyordu bulutların ardından Dipsiz bir kuyuda saklıydı geleceğimiz Oysa, Yaşadım sanmayı Ve içi kof kalmayı yeğlemiştik. Önemsizdi ve hâlâ önemsiz Yakup’un gözyaşları. Ta İbrahim’den beri, seviyorduk nasılsa inkarı. İtiraf ediyorum, Yusufu kuyuya ben attım anne... |