Ateşlerde yakıyorum,
senden kalan tüm hatıraları
yüreğimden söküp attım bugün.
Yalan dolu aşkını,
yağan yağmura karıştı gözyaşlarım.
Senin yüzünden
tutunacak dallarım kırıldı.
Seni delicesine sevdiğim için
bir daha anmayacağım adını.
İşte şimdi ayrılık zamanı.
Uzak dur benden,
nefret dolu bakışlarımda boğulursun.
Çek ellerini üzerimden,
sen de benimle kahrolursun.
Hadi git şimdi uzaklara sevgili,
dönüp ardına bakma.
Gün gelir,
belki mutluluğu başka bir kalpte bulursun.
İnan, beklemem yollarını.
Hadi git şimdi, ayrılık zamanı.
Aldığım her nefes
sen doluyken yaşamak ne güzeldi.
Sarı, kırmızı,
beyaz ve mavi güllerin hepsi sen kokardı.
Küçük bir toz bulutu,
seni görünce aşka dönüşürdü bilirsin.
Bu garip şiirler
her gece seni anlatırdı.
Layık olamadın bu sevdaya.
Hadi git şimdi, ayrılık zamanı.
Yaralı düşlerim kalsın öylece,
bırak, ne olur dokunma.
Bana yazdığın sitem dolu
mektuplarını okumadım sanma.
Bu sevdanın katili olmayı
sen seçtin, sen istedin, unutma.
Bir de veda ederken
sakın o sahte gözyaşlarını akıtma.
Seninle yaşamak istemiyorum artık;
git şimdi… ayrılık zamanı.
Ne kara sevdalar yaşadı bu yürek,
ne acılar çekti bu beden.
Yılların vurduğu darbeler
yüzümde çizgi çizgi sayıldı.
İçimi titreten
soğuk ve karanlık gecelere sarıldım.
Ama senin kadar acı çektirmedi bana
yaşadığım hiçbir yıl.
Yoruldum artık yaşamaktan;
anlıyorsun değil mi?
Şimdi ayrılık zamanı.
Korkular kaplıyor gönlümü,
esmiyor artık deli rüzgâr eskisi gibi.
Tükendi umutlarım,
bir beklentim yok sevdalardan.
Ruhumu dinlemek istiyorum sadece,
yeşil bir vadinin ortasında.
Senden hiçbir şey kalmasın hayallerimde.
Al götür hepsini…
Dur durak bilmeyen ömrümü tükettin.
Ve şimdi,
ayrılık zamanı.