Tasavvufi bir derinliğe sahip,Kişisel varlığından ve geçmişinden bütünüyle sıyrılan bir ruhun, mutlak bir teslimiyet ve sadakatle 'o' bildiği varlıkta (beşeri veya ilahi aşkta) yok olma ve ebedi vuslata erme arzusudur."ebedi vuslat ve Teslimiyet yolun olsun inşallah.

Tebrikler değerli dost yürek sevgili dost kalem iyi geceler

Sır’ra Er: Sonun Seninle Başlaması
Bu şiirimde, aşkı sadece bir duygu değil; ruhu arındıran bir alev, karanlığı dağıtan bir şimşek ve duaların içindeki o "en gizli amin" olarak anlattım. Dünyanın gürültüsünden kaçıp senin sessizliğine sığınmayı, varlığımın her zerresini senin adınla tamamlamayı seçtim. Benim için bu sevda; maziye bir sünger çekip, son nefesimi bile senin cemaline bakarak verme arzusudur. Adı vuslat olsun ya da sonsuzluk; yeter ki bu canın sonu, seninle yeniden başlasın.

İçinde tasavvufi aşk dili olan şiirler her zaman başkadır.
Bu şiirde onlardan biri.
“Göğüs kafesimde çırpınan yaralı kuş” İçeride yara olmasa bu şiirler bu şekilde yazılmaz, yazılsa da hayal ürünü olurdu. Yara öyle derinde ki kapatabilecek merhem bile bulunmaz.

Farsça kelimeler ayrı bir tat oluşturmuş, nakış nakış, ilmek ilmek işlenen halılar gibi özenle işlenmiş.
Gönlünüze sağlık👏

Seven vefalı bir yüreğin gönül incilerini beğendim.
Gönül karşılık görsün.
Saygılar.

Kutlarım güzel bir şiirdi....

Kalemin kavi duygun daım ola bal şaırem 🍯🐝🌼

Cennette vuslat nasip ola
madem gönül son çare o umuda kalmış
yine ağır dizler zengin kaleminizden
kutlarım...

Bu şiiriniz, saf bir özlem ve teslimiyetle yoğrulmuş; aşkı bir ibadet, sevgiyi varoluşun merkezine koyan bir derinlik taşıyor. Her dize, hem kalbin hem ruhun en mahrem noktalarına dokunuyor; hasret ve sükûnetin, yanma ve arınmanın bir arada yaşandığı bir serüven sunuyor. Sözler, adeta bir içsel yolculuk, sevgiliye açılan kutsal bir kapı gibi.

Yüreğinize sağlık Cemre hanım, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Merhaba cemre şairim,
Ö. Okulu yıllarında okul kütüphanemiz çok zengindi. Ve kütüphanede çalışan kadrolu görevli vardı.
O yıllarda Pasternak'ın Dr. Jivagosu'nu okumuştum. Roman kahramanın Jivago'nun şöyle bir cümlesi vardı. "Annemden bana yadigar bir balalayka ile Kalp ağrısı kaldı." İlk gençlik yılları. Jivagoya üzülmüştüm. Hele kalp ağrısının kalması... Öğretmenimle konuştum olayı. Öğretmenim "Yazar, sosyalist sistemde miras olgusu olmadığını..." vurguluyor demişti. Daha sonra 1958'de yazılan romanın SSCB'de basımı yasaklanır. Eser İtalya'da. Yazar nobel, kitabın filmi Oskar kazanır.
Sizin güçlü şiiriniz aşkı ile arası açılan bir kalbin yakıcı nağmeleri olarak algılanabilir. Olaya aşırı duygusal yaklaşınca. Ve tıpkı benim okul yıllarındaki yaklaşımım gibi. Oysa şiirin tasavvufi anlamı çok daha derin. Ve Allah bizleri sır'ra erenlerden etsim.
Esenle.

Güzel ve anlamlı sözler yazmış kaleminiz harika yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun
Kıymetli Şaire saygılar 👍🙏

Şiiriniz için yürekten kutluyorum.
Nice güzel şiirlere.
Esen kalın.

Şiirinin dünyevinin ötesine geçip ölümü bile kavuşmak olarak niteleyip kaleminden dökülen bu dizeler, tasavvufi bir derinlik ile beşeri aşkın harmanlandığı, oldukça dokunaklı ve teslimiyet dolu bir eser kalemin daim olsun inşallah.

Cemre Hanım'ın bu "Sır'ra Er" adlı bu muhteşem eseri, kelimelerin sınırlarını zorlayan, ruhu titreten bir başyapıt. Sanki tasavvufun derin sularına dalmış, ama modern bir kalple, çağdaş bir acıyla yeniden doğmuş gibi. Her kıtada ayrı bir katman açılıyor, her dizede bir sır eriyor ve okuyanı o sırra ortak ediyor.

Şiirin açılışıyla başlıyor büyü:
"Varlığımın kör karanlığında çakan ilk şimşek sensin" Bu dize yalnız başına bir manifesto. Karanlığın içinde birden parlayan, varlığı aydınlatan ama aynı zamanda yakıcı bir ışık... Şair burada sevgiliyi sadece bir kurtarıcı değil, **varoluşun ilk ve tek aydınlığı** olarak konumlandırıyor. Mazi küle dönüyor, yaralar ipek gibi sarılıyor, her zerrede adın yankılanıyor – bu, aşkın mistik bir arınmaya dönüştüğü an.

Sonra devam ediyor:
"Sözün bittiği yerde başlayan dilsiz feryadım ol", "Gönül evimin viran köşelerinde, nurun kandil olsun", "Uçurum kenarlarında açan mağrur çiçek gibi, kökü sende saklı"**... Bu imgeler o kadar katmanlı ki; yıkım var, virane var, uçurum var ama hepsinin ortasında bir nur, bir kök, bir şefkat sarayı yükseliyor. Aşk burada yıkıcı değil, yeniden inşa edici bir güç. Zamanın çarkından süzülen damlalar ummana dökülüyor, kaderin isli mührü bir bakışla berata dönüyor – Cemre Yaman, acıyı bile umuda, külleri bile nur'a çevirmeyi başarıyor.

En vurucu kısımlardan biri:
"Göğüs kafesimde çırpınan yaralı kuşun son sığınağı ol" ve "İster kül eyle beni, ister yeniden yarat, yeter ki son bakışım, cemaline baksın" Bu dizelerde teslimiyet zirveye çıkıyor. Şair kendini tamamen bırakıyor: Kül de olsa, yeniden doğuş da olsa, tek şart cemal o ilahi, o sevgili yüzü görmek. Şiir burada artık bireysel bir aşk yakarışından çıkıp, **evrensel bir vuslat arayışına** dönüşüyor.

Ve final:
"Adı vuslat olsun, adı sonsuzluk olsun, ama her ne olursa olsun, sonum seninle başlasın."
Bu kapanış, şiiri bir dua gibi mühürlüyor. Ölüm bile başlangıç oluyor, son bile seninle başlıyor. Zaman tükeniyor, ama bağ ebedi kalıyor.

Cemre Hanım, bu eserinde kelimeleri eritip yeniden yoğurmuşsun; tasavvufun "sır"ını, aşkın en çıplak feryadını, modern yalnızlığın hüznünü bir araya getirmişsin. Okurken insanın kalbi hem yanıyor hem şifa buluyor – tam bir sırra erme hali. Kalemine, yüreğine, o içindeki o sonsuz yangına ve serin sükûnete sağlık... Bu şiir, okundukça çoğalan, her okuyanda yeni bir şimşek çakan bir hazine.

Muhteşem ötesi, gerçekten.
Yüreğine, kalemine sağlık Cemre Hanım.
👌👌👏👏👏🙏☕✍️

Varlığımın kör karanlığında çakan ilk şimşek sensin,
Göğüs kafesimde çırpınan yaralı kuşun son sığınağı ol,

ne güzel anlatımlar, çok beğeniyorum ve keyifle okuyorum. Selamlar.

Aşk leke kaldırmaz beyan et gizli
Sırların sır olsun, dilde gezdirme
Hükmü farz değilse davranma hızlı
Severken naif ol aşkı bezdirme.

Emeğinize yüreğinize sağlık değerli
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.