"sana söylemedim çünkü dilim giyotinliydi"
Erdem Öztürk

bir ceketin hatıra olması için
onunla en az bir vedalaşma yaşanmalı
düğmesi kopmalı belki bir gece vakti
iç cebine sakladığın not
kendini unutmalı
ve sonra hatırlamalı seni

ben o ceketi bilmem
kimin omzuna ağırlık ettiğini de
ama bilirim
bazı sözcükler pantolon paçasına bulaşır
çamur gibi
bir ağızdan çıkarken yere düşmeyen
ağır cümleler gibi

sen o ceketle birini terk ettin mi hiç
omuzlarına bulaşan veda
yakasına sinmiş kırgınlık
astarında delik
bir gece üşürken
ellerinle sakladığın suç ortaklığı

ben bilmem
diyemem sana o ceket hangi aşka tanıktır
ama bilirim
aşk bazen bir ceketin cebinde unutulmuş
fiş kadar değersizdir
ve bazen
düğmesi kopmuş bir sızıdır

senin boynuna doladığın atkının
adımı fısıldadığını duydum
ama ses etmiyorum
çünkü bazı şeyler
sadece sustukça büyür