Yine seni arıyorum boş satırlar arasında,
adın geçiyor mu diye umutla bakıyorum.
Herkesin istediği, çoğu zaman rast gelmeyen bir duygusun sen;
tüm sıfatlardan arınmış.
İçinde kalbimi görüyorum adında,
Yine seni arıyorum...

Kaldırım taşlarında,
rüzgârın sesinde,
güneşin ışıltısında,
gelecek baharda,
esecek sam yelinde,
hicranımın gözyaşında,
sevdamın içinde yine seni arıyorum.

Erzurum’un soğuğunda,
karın her tanesinde seni arıyorum.
Karşılaşmayı her recâ edişimde arıyorum seni her sokakta.
Havanın içindeki oksijende,
suyun içindeki hidrojende,
kanımın her zerresinde seni arıyorum.
Ayaz yemiş yüreğimin içindeki ateşte de seni arıyorum,
bu köhneleşmiş zihinler arasında.

İstanbul’un Boğazı’nda,
Galata’da, Kız Kulesi’nde, Emirgan’da,
her iki hisarda hep seni arıyorum, aldığım her nefeste...

Yine seni arıyorum baktığım her yerde,
gözümün gördüğü herşeyde,
bir kuşun kanadında;
burada, orada, şurada yine seni arıyorum.
Gözümden akan her damlada seni arıyorum;
sen var mısın, düşersen canın acır, kıyamam diye...

Aynaya her bakışımda,
ruhumun derinliklerinde görüyorum yüzünü;
dinlediğim ezanda yine seni arıyorum.
Cümle aralarında adın geçse,
içimin "cızz" oluşunun içinde seni arıyorum.

Ne zaman kalbimi hissedeceksin diye kaygılandığım,
her anda bile yine seni arıyorum.
“Seni seviyorum” diyemeyişimde,
benden gideceksin diye korkumun içinde seni arıyorum.
Ve ben biliyorum ki,
yüreğin kırgınlıklar içinde hayata tutunmaya çalışıyorken,
sen de beni arıyorsun umutlarında...