Sıkışıp kaldım iki dünya arasında,
Haktan geldik, Hakk’a gideceğiz.
Hayat nefs’ten ibaret amma,
Onu zapt etmek büyük bir muamma.

Yol geçen hanıdır ahir zamanda;
Kimler geldi, kimler geçecek.
Daha niceleri ne yollar gidecek,
Herkes kendi payınca düşünecek Hak yolunda.

Kalbim sızlasa da imtihanlarım için,
Kendim olmaktan yansa da dilim,
Sorup durur içimde susmayan soru;
Ne için öğrendim bunca ilim?

Döneceğimiz yer elbet Hak yoludur.
Yol uzundur,
Ve meşakkatli.
Nurlar serilir her bir adımda,
Melekler korur insan yorulduğunda.

Çok yordu beni bu dünya âlemi,
Varsın olsun, benden ebedi.
Kalemim yorulsa da bu uğurda,
Mürekkebim kurusa da,
Okuyan olsa da olur, olmasa da?

Edep, ahlâkın kardeşidir;
Hak ile batılın ayıracıdır.
Gonca ile gülün imtihanı farklıdır,
Herkes gücünce taşır elemi.

Yokluğun sürse de bedenimde,
Ellerini çeksen de tenimden,
Ateş olup yaksan da canımın canında,
Varacağım yer bellidir.