Uzun zamandır
kendimi hiç böyle hissetmemiştim.

Ne kadar bana benziyorsun,
sende kendimi görüyorum.

Sana baktıkça
gülüşlerimi,
gamzelerimi,
kara gözlerimi
ve al al olmuş yanaklarımı görüyorum.

Sesim titriyor aniden.

Sanki
benden bir iz taşıyorsun yüreğinde.

Oysa
ne ben seni,
ne de sen beni tanıyorsun.

Seninle sesle konuşmasam bile
ruhen konuşmanın,
tanışmışlığın,
samimiyetin,
sıcaklığın içinde
sana yanıyorum.

Hiç bilmediğim bir tat
damağımda kalıyor.

Yaralarımın silinişi,
iyileşme sürecim
seninle tamamlandı.

Sanki
senin tarafından gelen bir el
kalbime dokundu
ve sen
beni yeniden doğurdun.

Çektiğim acıları
bana unutturdun.

Varlığın bende iz bıraktı;
günden güne
en iyi hâlime dönüşüyorum.

Kalbimin ritmini
seninle hissetmeye başladım.

Adımlarım
seninle daha sağlam.

İlk günden beri
benimlesin.

Sen sanki
bana iyi gelmek için
gelmişsin dünyaya.

Bazı ruhlar vardır,
iyileştiricidir.
Biliyorum,
sen de onlardan birisin.

Belki sen bana iyi geldin,
belki de ben sana.
Sen de benimle iyileşiyorsundur.

Senin de bana ihtiyacın vardır.
Kim bilir…

Hiç düşünmediğin ihtimallerde
ben varımdır.

Seni sevmek
bana iyi geldi.

Benim bu yaşımda,
fark etmeden yaptığım
en güzel şey
seni sevmek oldu.