Bu bir şiir değil; bir ruhun enkaz altından çıkarıp masaya vurduğu o meşhur başkaldırışıdır.!

SANA DARMADAĞIN

​Bakma bana öyle
"toparlan" der gibi,
Ben artık senin bulabileceğin o eski ben değilim.
Beni arama,
ben kendimden bile uzağım artık.
Parçalarım nerede diye sorma;
Çünkü her birini senin fırtınanda bıraktım,
savrulup gittiler.

​İçimde bir cam kırıldı sevgilim,
Sesi göğsümü yardı da... Sen bile duymadın.!
Şimdi ruhum,
senin bana bıraktığın bu harabenin içinde,
Sana ait olmayan bir yabancı gibi geziniyor.

​Darmadağınım işte, anlasana.!
Bir yanım seninle uyandığım o eski uykularda takılı kalmış,
Bir yanım seninle hiç gitmediğimiz yolların özleminde...!
Kafamın içi pazar yeri,
her köşe başında senin sesin;

​Ama gönlümün dükkânını senin üstüne kapattım ben.!
Işıkları söndürdüm,
anahtarı da en derin sancıma attım.
İstemiyorum artık;
Ne senin verdiğin aklı,
ne senin çizdiğin yolu, ne de o süslü yalanlarını.!

​Bırak dağınık kalsın her şey,
Dokunma benim sana olan o hüzünlü günahıma.!
Kim düzeltebilmiş ki bu saatten sonra,
Senin en derininden kırdığın bu kalbi.?

​Yıkıldıysam kalkmasını da bilirim sanma,
Ben senin beni yıktığın bu enkazın içinde bir imparatorluk kurdum.!
Alkışla şimdi bu muazzam acıyı;
Sen tamir oldukça eksildin bende,
ben ise kırıldıkça çoğaldım sende...
Gidiyorum sanma, ben sende zaten hiç yokmuşum;
Sadece darmadağın bir aşktan geçip,
sana veda etmişim.!

​Hesabım bitmedi seninle, merak etme.!
Ben bu aşkın tam ortasında, hiç beklemediğin bir yarada yeniden gelirim.
Küllerimden kurtulamazsın, daha sana çok sitem yazarım.!
Bakma öyle bana;
Ben bitti demeden, bu enkazdan bir daha gül bahçesi çıkmaz sana.!

​Şimdi dağıl...
Git o sahte düzenine,
o nizamın senin olsun.!
Benim bu dağınıklığım,
senin tüm yalanlarından daha gerçektir.!

​"Dağıl sevgilim...
Perde bende değil,
senin gözlerinde kapandı..!"

Emel Abokan
09/02/2026
02:43