GÖNLÜMÜN REÇETESİ

​Bak yine gece oldu,
Hatıralar kapıda kuyruk,
Sanki bütün ayrılıkların faturası,
Benim masama kesilmiş, hem de kuruşu kuruşuna.!
​
​Sen orada kendi baharında,
Çiçek açıp dallanırken;
Ben burada Soma’nın o sert ayazında,
Yerin yedi kat dibinde kalmış,
Bir serçe telaşındayım...!
​
​Öyle bir gitmişsin ki;
Gidişinin rüzgarı bile,
Soma’nın tozunu dumanına kattı,
Altüst etti buraları, söküp attı.!
​
​Ama sanma ki diz çöktüm,
Sanma ki bittim!
Ben bu acıyı, o kömürün karasını,
Makyaj gibi yüzüme sürer,
Sokağa öyle çıkar, hayata yeniden gülerim.!
​
​"Sevmek suçsa eğer,
Cezası müebbet olsun be gülüm;
Ama sen o cezaevine,
Gardiyan bile olamazsın.!"
​
​Gönlüm yorgun ama mağrur,
Başım bir Aslan gibi dik.!
Bir gün gelir o hiç bitmez sandığın yollar,
Soma’nın o dik yokuşları gibi döner,
Dolanır yine bana çıkar...!
​
​İşte o gün kapıyı içeriden kilitlerim.!
Anahtarı da en dibine,
Madenin en derin,
en sessiz dehlizine atarım.!
Çünkü bizde sevda pazar tezgahında değil,
Başucunda saklanan kutsal bir emanettir.!
​
​Gözlerinden öperim...
Ama sadece rüyalarımda.!
O da eğer...
Zerre kadar uykum gelirse.!
​
​
​Hani diyordun ya...
Senden başkası haram bu gönle...
Bak şimdi ellerin haramı olmuşsun,
Haberin var mı.?

Amannnn...
​
​Ah benim o çocuksu yanım,
Soma’nın karasına bulandı sol yanım.!
Sen bir yalanmışsın,
ben bir rüya,
Uyandım ki her yer ayaz,
her yer dünya...
​
​Yürü be gülüm,
yolun açık olsun,
Bana uğramayan rüzgarlar seni bulsun.!
Ben bu dertten ölmem, sadece biraz solarım,
Rüyamda görürsem...
Belki o zaman ağlarım.
Ben seni çoktan o kilitlediğim,
Kapının arkasında unuttum...!

Emel Abokan
08/02/2026
08:21