Hasretinden kördüğüm olduğum günden beri,
Hayat sürmek ne mümkün; nefessiz yaşıyorum.
An be an, adım adım, ne ileri ne geri;
Hudutsuz gözlerinden sonsuza taşıyorum.

Kadim arkadaş tutmuş insanoğlu kederi,
Akrebin insafında yelkovanın kaderi.
Niyetim yudumlamak ellerinden Kevser’i,
Belki günde milyon kez haddimi aşıyorum.

Zerafet elbisesi incelere yakışır,
Güzel ahlak yüzünden incilerle akışır.
Güneşim gülüşünle, kalbimde mehtap ışır;
Kaşın biraz eğilse donuyor, üşüyorum.

Gam taşıyan geminin yükü oldum kederden,
Kaçmak hiç mümkün müdür kaçınılmaz kaderden?
Hüzzamın senfonisi fonda; rahmi maderden,
Çağlayan gözlerinden kalbine düşüyorum.

Gönlümde güneş güneş, gözlerin gözlerimde,
Kalbime ağuş ağuş, ellerin ellerimde,
Ruhumda bağdaş bağdaş, dizlerin dizlerimde;
Her cenahtan aşkına son sürat koşuyorum.

Gamsıza anlatmak zor aşkın ne olduğunu,
Ne sebepten aşıkın sararıp solduğunu,
An be an, alev alev sevdayla dolduğunu...
Halden anlayan gelsin; derdimi deşiyorum.

07 Şubat 2026
Murat Canbolat