Çok başkaydın, bir başkası oldun yâr;
Göz izinden gözlerimdir bahtiyar.

Nakış nakış her bakışın aşk dokur;
Aşkı bilmez gönülsüzler ne okur?

“İki kere iki” demek dört eder;
İki yürek çeker neden bir keder?

Kaza kader bir emiri yad eder;
Başa gelen çekilecek, mukadder...

Yeşil deniz, alev perçem altından;
Zümrüt gözün o bukleler altından...

Seni sevmek, yüreğinde kor tutmak;
Ecelimi emelimden korkutmak...

Seni sevmek bir ömürlük cenk midir?
Aslı, Leyla, Şirin sana denk midir?

Seni sevmek günde bin kez ölümse,
Can verirken gözlerime gülümse.

“Biz”liğimiz coğrafya mı, tarih mi?
İkametin Venüs müdür, Merih mi?

Biz olalım; ne ben, ne sen olmasın,
“Ben, ben” diye beden kibir dolmasın.

Baştan başa yardı beni gülüm, yâr;
Âşık ölmez, aşka gelmez ölüm, yâr.

Canbolat’ım, dile gelen murattı;
Muradıyla beni âşık yarattı.

24 Temmuz 2026
Murat Canbolat