dünyayı kartalların gözünden gördüğümden beri
bir daha hiçbir şeye tutunmadım
dünyayı atların gözünden gördüğümden beri
koştum, durmadan koştum
biz buyduk, bize ne oldu böyle
dünyayı insanların gözünden gördüğümden beri
gözlerim yuvalarından fırladı
kustum, durmadan kustum

vardı gözlerime sahip olan insanlar
vardı kanat seslerini saklayanlar
birkaçı dokundu bana
bir zamanlar var oldukları yere döndüler
kanatları kırık, uçmaktan yorgun
nerelerden gelmişlerdi kim bilir
gerçek olmayacak kadar canayakın
gerçek olmayacak kadar güzeldiler

bir zamanlar gözlerine sahip çıkan insanlar vardı
güzelliğe bakmaya doymayan
aç mı aç, zalimlerden korkmayan
nereye gittiler
bir zamanlar var oldukları yere döndüler

şişştt
fısıldayın
yavaş yürüyün
belki dönerler
belki dünyayı son kez kartalların gözünden görürüm
bu dünyanın parçasıydım
bensiz olamazdı
şişttt
kimseye söylemeyin