0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
73
Okunma
ruhunu kaybetmiş bir adam hakkında
bir sabah yuvasından çıkar gibi
etinden derisi soyulur gibi
tam oldum derken olmamış gibi
sesinden düşmüş bir kızılderili gibi
-artık yol ona cevap vermiyordu-
ey adam, ey adam, ey adam
köstebek gözlü adam
ey adam, ey adam, ey adam
yarasa gözlü adam
ey adam, ey adam, ey adam
yolun yüzü olmuş adam
...
uluyan kurtların arasında yürürmüş geyik
açlığın zıplayan sesi,
ölmüş neşe,
ölmüş çekirge,
ölmüş kıtlık,
içindeki ayıyla yıllarca boşu boşuna boğuşmuş
bir sabah adını almış
atını atlamış gitmiş rüzgar
ey adam, ey adam, ey adam
ruhunu kaybetmiş adam
ey adam, ey adam, ey adam
labirentlerin kendisi olmuş adam
ey adam, ey adam, ey adam
sokak ortasında ruhu çekilmiş adam
....
5.0
100% (1)
